De komende maanden kun je zowel online als in het By Mölle atelier in Dalfsen de nieuwe expo met landschappen in verf en porselein van beeldend kunstenaar Esther van der Sluis zien. Je bent van harte welkom.

Het werk van Esther van der Sluis beweegt zich tussen schilderkunst, keramiek, textiel en installaties. Thema’s zijn kwetsbaarheid, vergankelijkheid, schoonheid en gelaagdheid van het landschap. “Ik wil de sfeer vangen van precies dat ene moment, met een vleug zon of mist. Zodat een kunstwerk niet alleen een moment laat zien, maar het ook draagt. Dat je het kunt voelen. Dat het ademt. Dat het een ziel heeft.”

ga naar de online expo

hoe is jouw kunstenaarschap ontstaan?
“Ik ben opgegroeid in een kunstenaarsfamilie. Daardoor heb ik van jongs af aan leren kijken. Dat is voor mij de basis van alles. Mijn moeder is portretschilder, dus thuis ging het over de manier waarop je kijkt, wat je ziet en wat licht doet. Over verhoudingen. Over sfeer. Over wat je ziet als je echt aandachtig kijkt. Dat is mij met de paplepel ingegoten. Aan tafel, bij de thee. Ik kreeg mijn eerste fototoestel toen ik acht was. Dat is eigenlijk onbetaalbaar. Net als bij topsporters die van jongs af aan in een bepaald vakgebied opgroeien. Zo voelt het voor mij ook. Schilderen, keramiek, textiel, interieur en architectuur hangen voor mij allemaal samen. De kern blijft hetzelfde: alles begint met kijken.”

wat inspireert jou?
“De natuur, het licht, de seizoenen, de sfeer van een moment. Dat kan een mistige ochtend aan de IJssel zijn, een brandende zon boven een zandvlakte, bloeiende wilde peen, fossielen langs de rivier, zaaddozen, bladeren of wortels. Hoe alles wat leeft verandert, bloeit, vergaat en weer verdwijnt. Ik woon en werk midden in het Hollandse rivierenlandschap. Daar voel ik heel sterk hoe vergankelijk alles is. Seizoenen komen en gaan. Planten bloeien en verwelken. Dieren leven en sterven. Water stijgt en zakt. Juist die vergankelijkheid blijft me fascineren. Het is een eindeloze bron van inspiratie.”

hoe zou je jouw werk omschrijven?
“De kwetsbaarheid van het leven is eigenlijk de rode draad in al mijn werk. Mijn werk beweegt zich tussen fragiliteit en kracht. Tussen zachtheid en een rauw randje. Tussen verstilling en spanning. Ik hou van contrasten: breekbaarheid tegenover stevigheid, subtiele vormen tegenover ongepolijste randen, glans tegenover mat. Verfijning naast iets aards en ruigs. Dat zie je in mijn keramiek, maar ook in mijn schilderijen. Mijn landschappen zijn gelaagd, verstild en sober van kleur. Ik werk veel met aardse tinten. Mijn kleurenpalet is ingetogen, natuurlijk en rustig. De spanning zit voor mij niet in uitgesproken kleuren, maar juist in nuance, licht, textuur en sfeer. Mensen zeggen vaak dat ze mijn handschrift herkennen. Dat vind ik misschien wel het grootste compliment dat je als kunstenaar kunt krijgen.”

wat fascineert jou aan het landschap?
“Ik schilder vooral het Hollandse landschap, de kust, de uiterwaarden en de rivier. Maar niet omdat het één specifieke plek moet zijn. Het gaat mij eerder om de atmosfeer van een moment. Mist, winterlicht, een bepaalde stilte, een seizoen dat voelbaar is. Ik bouw mijn landschappen vaak op in lagen, zoals ik ze ook echt zie: grasland, dijk, water, bomenrij, lucht. Die gelaagdheid vind ik interessant. Niet alleen visueel, maar ook gevoelsmatig. Een landschap is nooit vlak. Er zit altijd iets onder, iets achter, iets tussen.”

wat geeft jou voldoening in je werk?
“Het experiment. Ik ben eigenlijk met een oneindig experiment bezig. Dat er iets ontstaat wat er eerst nog niet was. Je begint met een idee of gevoel en langzaam komt er iets tot leven. Het mooiste vind ik wanneer een werk iemand raakt op een manier die ik nooit had kunnen bedenken. Dat iemand niet alleen kijkt, maar ook iets voelt. Voor mij is kunst niet alleen een beeld; het moet iets dragen. Een sfeer, een herinnering, een kwetsbaarheid. In keramiek kun je dat heel concreet maken. Een grote porseleinen schaal met onafgewerkte randen ziet er heel fragiel uit, maar is dat helemaal niet. Het is op 1250 graden gestookt en daardoor juist heel sterk. De buitenkant is ongeglazuurd, met een zachte matte huid. De binnenkant is geglazuurd en glanst. Soms zit er een heel klein randje goud op. Dat contrast fascineert me, en dat zie je ook terug in mijn landschappen.”

je maakt landschappen, maar werkt ook in keramiek en textiel?
“Ik probeer me steeds verder te ontwikkelen. Van landschap naar porselein, naar textiel, naar nieuwe vormen. Ik blijf dat experiment aangaan. De laatste jaren ligt de nadruk vooral op klei en keramiek. De link met mijn schilderwerk is dat het landschap daarin steeds terugkomt, maar dan in een andere vorm. Licht speelt daarbij een belangrijke rol. Wanneer porselein op hoge temperatuur wordt gestookt, wordt het deels transparant. Dat vind ik fascinerend. Door licht achter het porselein te plaatsen, gaan sommige delen doorschijnen en andere niet. Zo ontstaat er opnieuw gelaagdheid en spanning in het werk.”

welke thema’s komen terug in je werk?
“Vergankelijkheid, imperfectie, soberheid, natuur en licht. Dat zijn voor mij geen losse thema’s, maar vanzelfsprekende onderdelen van hoe ik kijk en werk. Ik voel me sterk verbonden met de Japanse ontwerptraditie, vooral met wabi-sabi and kintsukuroi. Die gaan over de schoonheid van het onvolmaakte en het vergankelijke. Niet alles hoeft perfect te zijn. Juist sporen van breekbaarheid of verandering geven iets betekenis en karakter.”

licht speelt dus een grote rol?
“Ja, absoluut. Licht is voor mij essentieel. Het eerste waar ik naar kijk is: waar komt de zon op en waar gaat die onder? Licht beïnvloedt hoe we een ruimte of landschap ervaren, vaak sterker dan we ons bewust zijn. Het bepaalt de sfeer en ons gevoel. Dat speelt in mijn schilderijen, maar net zo goed in mijn interieurontwerpen en mijn werk met porselein. Door met licht te werken kan een object bijna tot leven komen. Het maakt het zachter, levendiger en spannender.”

hoe is de samenwerking met By Mölle ontstaan?
“We kennen elkaar al lang en op een gegeven moment kruisten onze paden zich opnieuw. We delen eenzelfde gevoel voor sfeer, materiaal, rust en gelaagdheid. Het gaat niet alleen om vorm, maar ook om inhoud: aandacht voor natuurlijke materialen, voor gezondheid, voor schoonheid en voor wat een ruimte met mensen doet. Juist de kruisbestuiving met kunst vind ik waardevol. En ik vind het mooi wanneer vrouwen elkaar versterken, elkaars werk serieus nemen en elkaar in het licht zetten. Dat voel ik in deze samenwerking.”

je werk raakt ook aan de kwetsbaarheid van klimaat, kringloop en de natuur?
“De afgelopen jaren is het steeds belangrijker geworden, omdat het me persoonlijk raakt. Ik haal mijn inspiratie uit de natuur. En ik zie ook wat er verandert. De klimaatverandering. Het extreem hoge en lage water hier. Het weer. De impact op het landschap. Met mijn werk probeer ik die schoonheid en kwetsbaarheid zichtbaar te maken. Niet door hard te roepen, maar door mensen te laten kijken. Te laten voelen. En ze aan het denken te zetten.”